Muzeoblog programu Dynamika Ekspozycji » Joanna Hajduk

Między white cube a black box – szara rzeczywistość kuratorstwa?

Joanna Hajduk — Tue, 15 Jun 2010 14:37:16 +0000

Konferencja poświęcona jest zagadnieniom innowacyjnego muzealnictwa i nowatorskich rozwiązań w kuratorstwie. Oprócz prelegentów zajmujących się tą dziedziną w toku swoich studiów magisterskich lub doktoranckich, wysłuchać będzie można także zaproszonych gości – pracowników istniejących i powstających w Polsce placówek muzealnych, ich projektantów i kuratorów. Panele dyskusyjne z udziałem tych osób będą miały na celu przyjrzenie się zarówno drogom rozwoju tej dynamicznie rozrastającej się dziedziny, jak i wyzwaniom stojącym przed twórcami nowoczesnych muzeów oraz tymi, którzy ich analizie chcą poświęcić się w ramach swojej pracy naukowej.

Głównym celem konferencji jest próba zastanowienia się nad tym, w jaki sposób naukowa refleksja może dotrzymać kroku tej aktywnie rozwijającej się dziedzinie jako jej akademickie zaplecze.

Na każdy dzień konferencji złożą się dwie części – sesja referatowa i panel ekspercki:

I. W trakcie sesji referatowych studenci i doktoranci przedstawią analizy konkretnych realizacji muzealniczych. Proponowana przez nas forma odbiega od typowego schematu konferencji – wystąpienia będą mieć charakter prezentacji multimedialnych przedstawiających konkretne realizacje innowacyjnych rozwiązań wystawienniczych.

II. Podczas dwóch paneli eksperckich, zaproszeni goście zaprezentują projekty istniejących oraz obecnie realizowanych w Polsce innowacyjnych muzeów.

Udział w konferencji potwierdzili pracownicy, kuratorzy i projektanci takich instytucji jak: Żydowskie Muzeum Galicja, Małopolski Instytut Kultury, Muzeum Historii Żydów Polskich, Muzeum Fryderyka Chopina, Muzeum Powstania Warszawskiego, Muzeum Historii Polski, Muzeum Etnograficzne w Krakowie, Muzeum Tadeusza Kantora, Muzeum „Wrota Bitwy Warszawskiej 1920” i Muzeum Katyńskie.

Miejsce:
Żydowskie Muzeum Galicja, ul. Dajwór 18, Kraków

Czas:
18-19 czerwca 2010 r.

Organizator:
Koło Naukowe Studentów MISH UJ

Partnerzy:
Żydowskie Muzeum Galicja, Małopolski Instytut Kultury

Patronat naukowy:
Katedra Dramatu UJ oraz Dziekan Wydziału Polonistyki UJ prof. dr hab. Jacek Popiel

Szczegółowy program konferencji znajduje się na stronie:
www.innemuzeum.pl/konferencja

Prace Dynamiki: 16 czerwca, warsztaty „Wolontariat w muzeum”

Joanna Hajduk — Mon, 31 May 2010 10:45:29 +0000

Serdecznie zapraszam na warsztaty pt. „Wolontariat w muzeum”, które zostały przygotowane z myślą o pracownikach muzeów zainteresowanych współpracą z wolontariuszami, np. edukatorach muzealnych, osobach odpowiedzialnych za organizację wydarzeń kulturalnych i pracownikach działów promocji.

Podczas warsztatów uczestnicy poznają możliwości i ograniczenia współpracy z wolontariuszami w muzeum, dowiedzą się, jak zaplanować pracę wolontariuszy, jak motywować i nagradzać oraz poznają praktyczne aspekty obecności wolontariuszy w muzeum.

Warsztaty poprowadzą: Karolina Fidyk i Sebastian Wacięga.

Zobacz informacje praktyczne i formularz zgłoszeniowy.

Zapraszam!

Prace Dynamiki: 31 maja, II edycja warsztatów „Questing – z muzeum na spacer”

Joanna Hajduk — Wed, 12 May 2010 10:48:43 +0000

Serdecznie zapraszam na II edycję warsztatów z cyklu Dynamika Ekspozycji pt. „Questing – z muzeum na spacer” – ponieważ temat cieszy się dużym powodzeniem, proponujemy wszystkim, dla których zabrakło miejsca w poprzednim terminie oraz tym, którzy teraz zdecydują się uczestniczyć w warsztatach, nowy termin: 31 maja. Zapraszamy!

Questing jest jedną z metod organizowania szlaków edukacyjnych, prezentowania dziedzictwa kulturowego i wciągania zwiedzających do wspólnej zabawy. Określenie to pochodzi od angielskiego słowa quest – pogoń za czymś, poszukiwanie, dociekanie, śledzenie. Questing to narracja towarzysząca zwiedzaniu miejsc i przemierzaniu szlaków. Celem questingu jest tworzenie różnorodnych relacji pomiędzy zwiedzającym a przestrzenią.

Warsztat obejmie wprowadzenie teoretyczne i metodyczne do organizowania szlaków typu questing (podstawowe zasady i elementy procesu ich tworzenia) oraz ćwiczenia praktyczne. Możliwości zastosowania questingu w praktyce muzealnej zostaną zaprezentowane na przykładzie ścieżki edukacyjnej stworzonej we współpracy Małopolskiego Instytutu Kultury z Fabryką Emalia Oskara Schindlera.

Warsztaty poprowadzą: Kinga Kołodziejska (MIK) i Piotr Idziak (MIK).

Zobacz informacje praktyczne i formularz zgłoszeniowy.

Zapraszamy!

Prace Dynamiki: 27 kwietnia, warsztaty: Questing – z muzeum na spacer

Joanna Hajduk — Tue, 13 Apr 2010 07:56:07 +0000

Serdecznie zapraszam na warsztaty z cyklu Dynamika Ekspozycji pt. „Questing – z muzeum na spacer”. Questing jest jedną z metod organizowania szlaków edukacyjnych, prezentowania dziedzictwa kulturowego i wciągania zwiedzających do wspólnej zabawy. Określenie to pochodzi od angielskiego słowa quest – pogoń za czymś, poszukiwanie, dociekanie, śledzenie. Questing to narracja towarzysząca zwiedzaniu miejsc i przemierzaniu szlaków. Celem questingu jest tworzenie różnorodnych relacji pomiędzy zwiedzającym a przestrzenią.

Warsztaty poprowadzą: Kinga Kołodziejska (MIK) i Piotr Idziak (MIK).

Zobacz informacje praktyczne i formularz zgłoszeniowy.

Zapraszamy!

Prace Dynamiki: 12 marca, warsztaty „Wykorzystanie serwisów społecznościowych w promocji oferty muzealnej“

Joanna Hajduk — Mon, 01 Mar 2010 13:27:57 +0000

Zapraszamy na pierwsze w tym roku warsztaty organizowane przez program Dynamika Ekspozycji. Dotyczyć one będą wykorzystania internetowych serwisów społecznościowych typu Flickr, YouTube i in. w promocyjnych i edukacyjnych działaniach muzeów. Uczestnicy zdobędą umiejętności posługiwania się serwisami społecznościowymi, dowiedzą się, jak aktywnie uczestniczyć w ich życiu oraz jak wykorzystywać ich potencjał w komunikacji z odbiorcami swojej oferty.

Warsztaty poprowadzi Marcin Wójcik, specjalista w dziale IT Małopolskiego Instytutu Kultury, odpowiedzialny za działania MIK-u w przestrzeni internetowej, twórca autorskiego blogu krakoff.info, Bloger Roku 2006.
Zobacz informacje praktyczne i ankietę zgłoszeniową.
Zapraszamy!

Kalendarz za komentarz* – relacja druga

Joanna Hajduk — Mon, 25 Jan 2010 08:57:16 +0000

Otrzymaliśmy dziś kolejną relację w odpowiedzi na nasze zaproszenie do dzielenia się muzealnymi przeżyciami. Oto ona, bardzo intrygująco pokazuje odwróconą wersję wizyty w muzeum, jej wartość dodaną. Może także kontrowersyjnie, ze względu na temat? Zainspirowana, zostawiam do myślenia.

W drugą stronę

Chcę poniżej opisać krótko bardzo odkrywczą wizytę muzealną, jaką odbyłam do miejsca znanego mi wcześniej ze szkolnej wycieczki. Otóż na studiach socjologicznych wzięłam udział w kursie, który dotyczył antropologii Holocaustu. Pojechaliśmy w ramach tego kursu zwiedzić muzeum i pozostałości obozu w Auschwitz-Birkenau.
Ku mojemu zdziwieniu zaraz po przejściu przez słynną bramę obozową poszliśmy od razu do krematorium. Cała prezentacja chronologii powstawania miejsca została od razu zburzona. Potem szliśmy dalej w kierunku przeciwnym do normalnego kierunku zwiedzania. Zamiast tego, co się zazwyczaj robi w Auschwitz, czyli przyglądania się efektom faszystowskich zbrodni wojennych, obserwowaliśmy samą ekspozycję. Jakim językiem mówi się ofiarach? Jak nazywa się oprawców? Co mówi się kontekście przestrzennym obozu? I w ogóle po co muzealizować takie miejsce? Jak robić tam wystawy? Z klucza narodowego? Czy konserwować budynki, czy raczej pozostawić je samym sobie, żeby się w końcu zawaliły? Czy pochować szczątki ludzkie, które tam są? Co zrobić, żeby ludzie mogli sobie godnie popłakać, albo pomodlić się, ale tak, żeby nikogo nie obrażać? I wiele innych pytań…
W całej tej sytuacji najbardziej poruszyło mnie to, że nie trzeba było obowiązkowo schylać głowy nad zawartością muzeum wyłącznie ze względu na powagę miejsca. Jeśli rezultatem zwiedzania obozu w Auschwitz ma być zastanowienie się nad ludźmi (ludzkością?), dziedzictwem (z wyboru?) i sensownością pokazywania w muzeum rzeczy, których nie da się do końca zrozumieć, to taka wizyta, do tyłu, dobrze spełniła tę rolę.
Polecam takie ćwiczenie w bardziej przewidywalnych warunkach normalnych muzeów.

Josephine Baker

Kalendarz za komentarz* – relacja pierwsza

Joanna Hajduk — Tue, 12 Jan 2010 09:26:09 +0000

Jest pierwszy komentarz*! Z gwiazdką, bo nie o komentarze tylko chodzi, a o relacje, które wypełnią tę przestrzeń do wypowiedzi, którą chcieliśmy Wam tu stworzyć, zachęcając do noworocznego podsumowywania wspomnień, tych muzealnych. Z muzeami wiążą się przecież konkretne emocje, przeżycia, inspiracje. Każdy z nas w muzeum (jakimś, niekoniecznie swoim) coś przeżył, czymś się zdziwił, czymś ucieszył. Takie relacje to też szansa spojrzenia na nas, już nie tak całkiem muzealnie obojętnych, jako na zwiedzających, odbiorców muzealnego komunikatu. A na muzea, jako na miejsca, które nieodmiennie generują emocje. Zachęcamy wszystkich do dzielenia się i wzajemnego inspirowania. Kalendarze, powstałe w wyniku jednego z MIK-owych projektów, czekają…

Muzeum Inżynierii Miejskiej w Krakowie
Wystawa „Wokół koła”

Jedno z niewielu miejsc w Krakowie, gdzie ojciec może pobawić się na ekspozycji, o jakiej w jego dziecięcych czasach marzyć nawet nie można było – ba! jeżeli dzieci słabo opanowały naukę czytania, to nawet błysnąć niezwykłą wiedzą o zjawiskach rządzących otaczającym nas Światem. Najwspanialsze w tym wszystkim jest to, że wszystkie wajchy, korby i przyciski znalazły się tam po to, aby nimi wajchować, korbować i przyciskać do woli i bez żadnych ograniczeń (a jeżeli komuś dziecko potrafiło w ciągu godziny 100 razy zapalić i zgasić żarówkę w pokoju, tylko dla tej niezwykłej chwili, kiedy wszystko wokół się zmienia, to wie, o czym mówię).
Oczywiście nie do przecenienia jest edukacyjny aspekt tej wystawy, lecz dla mnie jako ojca trzylatki i pięciolatka ważniejsze jest jednak to, że na wystawie praktycznie nie ma miejsc, gdzie ciekawe świata dziecko pozbyć się może ręki, nosa czy języka, a przy okazji zabawy zawsze można przemycić odrobinę wiedzy adekwatną do wieku.

Inne wystawy w rzeczonym muzeum budowane są już z pełnym muzealnym namaszczeniem, wszechobecnym niedotykalstwem eksponatów i zakazem huśtania się na resorach, co może wprawiać w lekką konfuzję, niemniej przy założeniu, że dzieci najpierw wyszaleją się wokół koła, jest pewna szansa na obejrzenie cudów polskiej motoryzacji.
Oczywiście wciąż czekam na ogólnodostępny, niezniszczalny (może tytanowy?) model junaka z przyczepą, warszawy czy innego papamobila, w którym niestrudzone pociechy mogłyby przymierzyć się do kierownicy, póki co jednak pozostaje niezniszczalna warszawa w skansenie kolejowym w Chabówce.

PS. Rower na kwadratowych kołach wydaje się sensowną alternatywą dla Krakowa, biorąc pod uwagę postępującą destrukcję miejskich traktów komunikacyjnych.

Prace Dynamiki oraz konferencja: Elektroniczne instrumenty projektowania i organizacji ekspozycji muzealnych

Joanna Hajduk — Thu, 19 Nov 2009 13:08:19 +0000

Tym wpisem chciałabym zainaugurować nową kategorię na Muzeoblogu: Prace Dynamiki. Nasz blog odzwierciedla to, co o muzeach myślimy, czym się inspirujemy, co jest dla nas ważne, ale do tej pory nie pokazywał w żaden sposób tego, co w muzeach/dla muzeów robimy. Postanowiliśmy to zmienić. Oczywiście nie będziemy opisywać w szczegółach naszych wszystkich działań w realu. Będziemy jednak sygnalizować, co aktualnie nas zajmuje, jakie mamy z tym związane radości i dylematy, prosić o komentarze i twórcze wsparcie.

Teraz, czysto informacyjnie: 24 listopada w Warszawie, na konferencji organizowanej przez Centrum Promocji Informatyki pt. Nowoczesne muzea i galerie – elektroniczne instrumenty projektowania i organizacji ekspozycji muzealnych będę, wraz z Marcinem Wójcikiem, opowiadać o tym, jak muzea mogą zaistnieć na portalach społecznościowych, w jaki sposób umościć tam sobie niszę i jak, z pożytkiem dla obu stron, zadziałać. Po szczegóły odsyłam do zaprzyjaźnionego bloga Historia i media, który jest patronem konferecji i któremu starałam się odpowiedzieć na parę z tematem związanych pytań.

Communicating the museum – odc. 2 – Twitter spod prysznica.

Joanna Hajduk — Fri, 31 Jul 2009 13:06:18 +0000

Powracam z kolejnym, obiecanym odcinkiem relacji z konferencji w Maladze. Postanowiłam pójść od szczegółu do ogółu, bo to w końcu szczegół, detal, błysk to coś, co przykuwa uwagę, uwodzi i zachęca do podzielenia się. Zanim o konkrecie jednak, informuję, że cały program konferencji jest w sieci, jak również syntezy oraz prezentacje wygłoszone przez autorów poszczególnych wystąpień. Wprawdzie są one odpłatne, ale, wedle moich ustaleń z organizatorami, czytelnicy Muzeobloga mogą się z nimi skontaktować i bezpośrednio otrzymać nieodpłatnie streszczenia wystąpień.

A dziś chciałabym opowiedzieć o niedawnym projekcie wspominanego przez nas wcześniej Brooklyn Museum i prawie już kultowego bloga prowadzonego przez pracowników muzeum. Wydaje się, że BM wzięło sobie po prostu do serca dwie proste prawdy: ludzie lubią zaglądać przez dziurkę od klucza oraz ludzie lubią uczestniczyć. Takimi zasadami kieruje się muzealny blog ze swoim hasłem: Behind-the-scenes blogging at the Brooklyn Museum.
W Maladze Shelley Bernstein i Will Carry opowiedzieli o tym, w jaki sposób powstawał i jak funkcjonuje. Parę zasad wyjętych z ich strategii:

należy stwarzać ludziom przestrzenie dla własnych wypowiedzi – używanie narzędzi on-line jest przeważnie konsekwencją jakiegoś dobrego doświadczenia w realu, więc, by wytworzyć relację, trzeba połączyć działania realne z wirtualnymi

warto brać pod uwagę doświadczenia i głos zwiedzających – przykład wirtualnej księgi wpisów przy pomocy YouTube

pytaj i słuchaj – zasady dotyczące rzeczywistej rozmowy są aktualne również w konwersacjach on line

ufaj społeczności internetowej wokół siebie – zaufanie tworzy się w relacji i tak naprawdę zależy od nas

szczerość i przezroczystość – transparency – czyli dzielimy się zarówno dobrymi, jak i złymi informacjami, pokazujemy dylematy, wewnętrzne dyskusje, ale przede wszystkim: to konkretni ludzie rozmawiają z konkretnymi ludźmi, nie instytucja ze społecznością.

Wszystkie te strategie wciela projekt „1st fans” stworzony niedawno przez Brooklyn Museum. Jest to, marketingowcy powiedzieliby, rodzaj programu lojalnościowego wykorzystującego media społecznościowe w powiązaniu z realnym doświadczeniem. Za 20 $ rocznie można przystąpić do programu i współtworzyć sieć z innymi członkami, z pracownikami muzeum oraz z artystami. Według zasady ekskluzywności korzystać można tu ze specjalnych działań w realu (Target First Saturdays – specjalne oprowadzania i warsztaty, spotkania z artystami i pracownikami muzeum) oraz w sieci – specjalny kanał na Twitterze (płatny dla nie-członków „1st fans”), gdzie każdego miesiąca inny artysta tworzy relację nt. własnego dzieła. Tu powraca tytułowy prysznic – do zgłębienia tematu zapraszam tutaj. „1st fans” daje swoim fanom również inne profity, w świecie wirtualnym: informowanie o nowościach przy pomocy Facebooka, Flickra, e-newslettera i w realnym: np. muzealne kino bez kolejki. Co ważne: projekt rozwija się, trochę jak kula śniegowa… bo przecież współtworzą go odbiorcy. Gwarancja sukcesu. Zachęcam do bycia na bieżąco.

Communicating the museum – konferecja w Maladze – odcinek 1

Joanna Hajduk — Tue, 14 Jul 2009 11:00:42 +0000

„Change way of thinking from audiences to communities” – to wniosek jednej z dyskusji, które odbyły się na konferencji w Maladze, gdzie ostatnio byłam. A tak brzmi dokładny tytuł konferencji: „Personal and digital networking. Making the most of the connected world” (od razu wyjaśniam, że M!K został tam zaproszony przez organizatorów jako gość – oczywiście mieliśmy i tak ochotę tam pojechać, informowaliśmy zresztą o konferencji na blogu, koszt przedsięwzięcia był jednak znaczący – tym bardziej jesteśmy wdzięczni za zaproszenie Agendzie, instytucji organizującej konferencję i muszę to tutaj zaznaczyć).

Cytuję ten wniosek, bo określa on znakomicie temat, perspektywę oraz cel spotkania, co znaczy także, że oddaje jednocześnie to, o czym myślą europejskie i światowe muzea. Zanim przytoczę program konferencji i podzielę się kilkoma myślami, chciałam zwrócić uwagę na trzy słowa: CHANGE, AUDIENCE, COMMUNITY. Bo właśnie znacząca tu była najbardziej kategoria ZMIANY w myśleniu o publiczności, a raczej próba zrozumienia zmiany, jaka zaszła/wciąż zachodzi w sposobie i narzędziach komunikowania się ludzi w zsieciowanym świecie. A o co chodzi, pomoże wyjaśnić film „Did you know?” pokazany nam na wstępie przez prowadzących:

O warsztatach Dynamiki Ekspozycji

Joanna Hajduk — Fri, 03 Apr 2009 12:32:46 +0000

Ponieważ czytelnicy bloga często zapytują o warsztaty i ponieważ nieustannie myślimy o tym, co muzeom ciekawego-warsztatowego zaproponować (i czego muzealnicy w tej mierze potrzebują – bardzo prosimy zresztą o aktywne informowanie nas o tym!), w tym roku przygotowujemy dwa rodzaje warsztatów: Szkolenia i Inspiracje.

W działce Szkolenia proponujemy cykl warsztatów dotyczących obsługi publiczności i oprowadzania – w ramach projektu Przyjazne muzeum.

Działka Inspiracje to cykl spotkań prezentujących ciekawe projekty i praktyki muzealne oraz kształcących nietypowe umiejętności. I tutaj zapraszamy do współpracy, w ramach tego cyklu chcielibyśmy też „oddać” muzealnikom głos – zależy nam na analizie ciekawych inicjatyw muzealnych z kraju i z zagranicy, a także na problemowym potraktowaniu interesujących okołomuzealnych zjawisk. Będziemy informować!

Autotematycznie – muzeoblog wzbogacony

Joanna Hajduk — Sun, 08 Mar 2009 21:37:13 +0000

Chciałabym trochę się wytłumaczyć, a trochę też zwrócić uwagę czytelników na nowe menu naszego bloga. Wyjaśni może ono lepiej, co to znaczy że: „muzeoblog jest tworzony przez zespół programu Dynamika Ekspozycji„, a także i to, dlaczego od pewnego czasu o muzeach tutaj piszemy. Muzeoblog wzbogacony został o prezentację programu prowadzonego przez MIK od siedmiu lat i którego sam jest w pewnym sensie dzieckiem.
Słowo o genezie – Dynamika Ekspozycji na różne sposoby chce wspierać w rozwoju małopolskie muzea, stara się to czynić organizując warsztaty dla muzealników, ostatnio także współpracując przy realizacji konkretnych wystaw, no i oczywiście redagując „muzeobloga”. Chcemy też dzielić się naszą pasją dla muzeów, naszą wiedzą specjalistów z różnych dziedzin i tym, co nas inspiruje, a także komunikować nasze, odbiorców potrzeby. Dzięki zaufaniu muzeów możemy wcielać nasze pomysły w życie. Jesteśmy gdzieś „pomiędzy” – nie-muzealnicy i nie-zwykli odbiorcy. Wymyślamy dla Państwa warsztaty, służymy kreatywnymi głowami przy wymyślaniu nowych wystaw. O tym właśnie opowiadamy pod nowymi klawiszami naszego bloga. Zapraszamy!

Zbieranie – wystawianie – estetyzacja

Joanna Hajduk — Thu, 19 Feb 2009 13:43:17 +0000

Tytuł postu to tytuł jednego z rozdziałów książki Marii Popczyk Estetyczne przestrzenie ekspozycji muzealnych, którą właśnie czytam. Rozdział ten znakomicie pasuje do rodzącej się dyskusji o rzeczach, eksponatach, kolekcjonowaniu. I, o czym sami wcześniej w ogóle nie wspominaliśmy, analizuje różne istniejące teorie dotyczące przyczyn i motywacji skłaniających ludzi do gromadzenia.

I tak, pierwsza z nich, autorstwa Manfreda Sommera, identyfikuje źródła zbieractwa w ludzkiej potrzebie piękna: człowiek zbiera przedmioty, gdyż czerpie z tego przyjemność, jaką daje ich oglądanie, do tego, wydawałoby się, prostego wniosku autor dochodzi poprzez analizę zjawiska gromadzenia w ogóle, wyróżniając gromadzenie ekonomiczne (rzeczy, które mają być używane czy konsumowane) i gromadzenie mające na celu samo oglądanie i chęć zatrzymania przedmiotu, by móc go dowolnie kontemplować. Wiązało się to z odkryciem nowego (wtedy) typu pojęcia, czyli pojęcia estetycznego – coś jest warte oglądania. Ogląd niejako emancypuje się, staje się niezależny, ale, i tu autorka dostrzega jakąś niekonsekwencję w myśleniu Sommera, pisze on: oglądanie tego, co piękne czy zadziwiające prowadzi człowieka do zrozumienia czy wyjaśnienia czegoś innego, czyli oglądanie nie jest samo dla siebie, zaś przedmiot zachwytu staje się medium poznania świata.

Czyli już nie autonomiczna kontemplacja a poznanie świata, zobaczenie inaczej, w innym świetle. Co prowadzi autorkę do wniosku (a mnie cieszy ze względu na interpretację wystawy Kuśmirowskiego), że dopiero znalezienie czegoś nieużytkowego ze względu na pojęcie estetyczne, a następnie wystawienie kolekcji takich rzeczy do oglądania w osobnym miejscu sprawia, iż człowiek zaczyna zastanawiać się nad obrazem świata, jaki posiada. W tym świetle zbieranie, prezentowanie, oglądanie wreszcie wpływa bezpośrednio na potencjalną zmianę w nas, w postrzeganiu świata, w relacjach między ludźmi…
O kolejnych teoriach kolekcjonowania w następnych postach.

Atak rzeczy, horror vacui czy wolność dla przedmiotu?

Joanna Hajduk — Wed, 04 Feb 2009 17:48:11 +0000

Nie wiem, czy można wypowiedzieć się zbornie wobec wszechogarniającego, wibrującego zjawiska, jakie obserwujemy ostatnio w wielu instytucjach muzealno-galeryjnych. Album Rzeczy Andrzeja Kramarza, wydany przez Muzeum Etnograficzne w Krakowie, wystawa Kwiaty naszego życia w CSW w Toruniu, wystawa Masyw kolekcjonerski Roberta Kuśmirowskiego w Bunkrze Sztuki w Krakowie czy wreszcie (to jeszcze przed nami) wystawa Piekło rzeczy w Kronice w Bytomiu.

Co się dzieje? Tak jak przedmioty na zdjęciach Kramarza, mieszają się tu możliwe koncepty i interpretacje. Czy to analiza zjawiska kolekcjonowania? Czy uwalnianie eksponatów? A może nadawanie znaczeń przedmiotom biednym i tym samym podnoszenie ich do rangi eksponatu? A może, co mnie najbardziej nęci, jesteśmy świadkami odmuzealnienia muzeum? Już tłumaczę, zainspirowana tym, co mówił Dariusz Czaja podczas promocji Rzeczy w MEK – myślę, że jesteśmy świadkami odchodzenia od „uwikłania w twardą scientia” i tym samym uprawomocniania różnych języków opisu rzeczywistości, i to w muzeach!

Jak lepiej komunikować się w zsieciowanym świecie? Communicating the Museum: konferencja muzealnicza

Joanna Hajduk — Tue, 23 Dec 2008 19:46:43 +0000

Kolejna konferencja z cyklu Communicating the Museum odbędzie się w dniach 24-27 czerwca 2009 roku, w andaluzyjskim mieście Malaga. Będzie to już 9. spotkanie muzealników z całego świata organizowane przez zespół Agenda. Tym razem temat przewodni brzmi: Personal and Digital Networking: making the most of the connected world. Poprzednia edycja konferencji dotyczyła strategii komunikacyjnych, które mogą stosować muzea. Tematy dyskusji, które wtedy się odbyły, opisy warsztatów i prezentacji zostały zebrane w publikacji dostępnej tutaj.

Komunikacja to z pewnością jedna z najważniejszych kategorii myślenia o współczesnym muzeum. Zagadnienie lepszego wykorzystania możliwości komunikacyjnych „zsieciowanego świata”, na rzecz działalności muzeum, jest też poruszane na Muzeoblogu. Pisaliśmy dotąd zarówno o nowych narzędziach komunikacyjnych, jak i o ciekawych rozwiązaniach w zakresie wirtualnych ekspozycji, gdzie użytkownicy tworzą swoje własne wystawy lub mogą łączyć się w społeczności wokół muzeów.